(لطفا با اینترنت اکسپلورر این وبلاگ را باز کنید)

سالها پیش جنگی خونین در آسمان درگرفت و دهکده ابرهای سیاه با تحریک طوفان ، به دهکده ابرهای سپید حمله کرد.بسیاری از خانواده های ابری ،عزیزان خود را در این جنگ از دست دادند و تا مدتها آسمان خالی از ابر ،میزبان زمین بود  و خورشید هم که همیشه به دنبال فرصت مناسب بود ، از موقعیت سو استفاده می کرد و آتش به جان زمین می زد.رودخانه ها و دریاها در هجوم شراره های خورشید ،بخار می شدند و به آسمان می رفتند ،اما باز هم از ابرها خبری نبود که نبود تا این که یک روز ابر سفید جوانی از خانه نشینی و پنهان شدن ،از عزاداری برای روزهای گذشته خسته شد وبی اجازه در آسمان سرک  کشید.پهناوری آسمان و گرمای خورشید گیجش کرده بود که ناگهان دخترک ابری با گیسوان  سیاه بسیار زیبا  رادید که سوار بر باد مشغول تفریح و بازی بود.

چقدر به نظرش زیبا آمد و چقدر خوشحال بود بعد از مدتها رنگ سیاه را می دید .اما دخترک در منطقه ممنوعه چه می کرد؟ابر جوان با خودش فکر کرد:حتما مثل من از زندانی بودن خسته شده...

ابر سپید آرام و بی صدا به دخترک سیاه مو نزدیک شد و گفت:سلام

دخترک که به نظر می رسید از دیدن یک ابر سفید جوان آن هم درمنطقه ممنوعه شوکه شده است بعد از چند ثانیه جواب داد: سلام.

نگاه دو ابر جوان سیاه و سپید در هم گره خورد و هیچ یک نفهمید چه مدت گذشت تا دخترک گفت:نمی خوای با من سوار باد بشی؟خوش می گذره ها و ابر سپید خندید و با او همراه شد.

آن روز آسمان بعد از مدتها سکوت، صدای خنده شنید وپرندگان که مدتها بود از گزند آفتاب در آسمان پرواز نمی کردند در زیر سایه دو ابر به جست و خیز پرداختند .آسمان آن روز انگار آبی تر بود...

ملاقاتهای پنهانی بین دو ابر جوان همچنان ادامه داشت و هر دو عاشق تر از هر روز برای دیدار دوباره لحظه شماری می کردند تا این خورشید که از این ملاقاتها احساس خطر کرد.از اتحاد دوباره ابرها می ترسید و سیطره خود بر آسمان را از دست رفته می دید ، سایه ملاقاتهای پنهانی دو ابر جوان را بر آسمان هر دو شهر ابری آشکار کرد.

شهر ابرهای سپید و سیاه در تلاطم خشم بود.رهبران خشمگین سرزمین های ابری برای مجازات دو جوان در حال تصمیم گیری بودند که ناگهان آسمان روشن شد و صدای مهیبی در آسمان پیچید.صدایی که مدتها بود آسمان و زمین از شنیدش محروم شده بود.صدای رعد...

دو ابر عاشق  به هم آمیختند  و باریدند تا لبخند عشق بر زمین شکوفه کند ،دو ابر عاشق به هم آمیختند تا حصارها را بشکنند و ثابت کنند زندانها،تفاوتها ،رنگها همه و همه نماندنی است و روزی باران خواهد بارید و زمین تازه خواهد شد، دو ابر عاشق در هم آمیختند و باریدند تا ابرها ،باران را به یاد بیاورند و باریدن را...

روزی باران خواهد بارید...

 پ.ن:

1-بعد از مدتها یک شبه داستانک نوشتم!نمی دونم چطور بود؟؟؟

2-صد میلیون برای آزادی یک خبرنگار!!!انصافه؟نه شما بگین؟مگه قاتل گرفتن؟

3-باران خواهد بارید؟

4-من آرومم ...تو تنهایی ... حقیقت داره دلتنگی...

5-وزارت ووزارتخونه هم عاقبت نداره نه آقای بهبهانی؟جون مردم مهم تره...امیدوارم این و فهمیده باشی که شک دارم!

 6-آهنگ این پست لعنت از سیاوش قمیشی که آلبوم یادگاریش تو راهه...هم غصه بخون با من..تو این قفس بی مرز...لعنت به چراغ سرخ...لعنت به چراغ سبز 

(لطفا با اینترنت اکسپلورر این وبلاگ را باز کنید)